از توقف تا بازگشت؛ مبین انرژی چگونه ظرفیت از دسترفته را احیا میکند
آنچه در مبین انرژی خلیج فارس طی ماههای اخیر رخ داده، صرفاً بازگشت چند تجهیز به مدار نیست؛ بلکه یک فرآیند مرحلهای برای احیای ظرفیت تولید پس از حادثه ۱۷ فروردینماه ۱۴۰۵ است؛ فرآیندی که اکنون نشانههای روشنتری از پیشرفت آن دیده میشود.
پس از توقف ۲۳ روزه، مبین انرژی از ۹ اردیبهشتماه بهتدریج فعالیت خود را از سر گرفت. ظرفیت عملیاتی شرکت که در پایان اردیبهشت حدود ۱۶ درصد بود، در خرداد به ۵۰ درصد و در تیر و مرداد به حدود ۶۰ درصد رسید.
در ادامه این مسیر، بویلر ۸ به مدار تولید بازگشت و بخشهای آسیبدیده توربینهای گازی واحد ۵ نیز بازسازی و این واحد مجدداً راهاندازی شد؛ اتفاقی که از نظر عملیاتی، یکی از مراحل مهم عبور شرکت از وضعیت پس از حادثه محسوب میشود.
پشت این اعداد و راهاندازیها، مجموعهای از عملیات فنی و تعمیراتی قرار دارد که توسط نیروهای تخصصی مبین انرژی دنبال شده است؛ از ارزیابی آسیبها و بازسازی تجهیزات تا تست، راهاندازی و تثبیت واحدها. در سطح مدیریتی نیز هاشم نجفی روند بازسازی و بازگشت واحدهای آسیبدیده به مدار را دنبال کرده و نتایج این اقدامات در عملکرد عملیاتی شرکت در حال نمایان شدن است.
اهمیت ماجرا در این است که بازگشت ظرفیت، یکباره اتفاق نیفتاده است. مبین انرژی از ۱۶ درصد شروع کرده، به ۵۰ درصد رسیده و اکنون در محدوده ۶۰ درصد فعالیت میکند. این اعداد، تصویر روشنتری از مسیری میدهند که برای احیای ظرفیت طی شده است.
حالا مرحله بعدی، بازگشت به ظرفیت پیش از حادثه است؛ هدفی که برای تابستان ۱۴۰۶ اعلام شده و تحقق آن به ادامه عملیات بازسازی، بازگشت سایر تجهیزات و پایداری واحدهای تولیدی وابسته است.
در نهایت، شاید مهمترین بخش این روایت نه یک عدد و نه یک تجهیز باشد؛ بلکه توان یک مجموعه برای تبدیل یک توقف سنگین به یک فرآیند بازسازی و بازگشت تدریجی به تولید است.
بدون نظر! اولین نفر باشید