احساس را قربانیِ مدیریت کردم تا بر ثانیه‌های حساس تصمیم‌گیری مسلط باشم

نبض‌جنوب_ در نشستی که به مناسبت روز خبرنگار در فرمانداری عسلویه برگزار شد، در رأس ساعت مقرر فرماندار وارد سالن شد و مثل همیشه با طبع شوخ خود جلسه را پیش از شروع رسمی به گپ و گفت خودمانی با خبرنگاران حاضر هدایت کرد.

هر کس سوالی پرسید و هرکسی در شِکل بیان خود یک حس خوب را از حضور فرماندار منتقل می‌کرد.

در لابلای گپ‌های خودمانی به طبع کنجکاوی° از ایشان پرسیدم در بحبوحه‌ی اصابت موشک به شرکتهای نفتی و پتروشیمی واکنش‌ و احساسِ خود و اطرافیانتان در آن لحظه چه بود؟

سالن در سکوت فرو رفت، فرماندار° خود را تکانی داد و با مکثی معنادار° گویی که بغضِ خود را کتمان میکرد روبروی من زل زد و به شرح حادثه پرداخت؛

در زمان اصابت فاصله‌ی من تا مکان حادثه ۵۰۰ متر بود و آنچه در آن لحظه‌ی مخوف بر من چیره شد، نه ترس بود و نه مرگ بلکه حسرتِ نابودیِ سرمایه‌های ملی بود که آن هم بروز ندادم و ثانیه‌های حساس مدیریت را نگذاشتم به بطلان سپری شود، بدون توجه به احساسات اطرافیان و با توجه به اینکه فرماندار° تنها شخص تصمیم گیرنده برای کنترل اوضاع و در رأس مدیریت بحران در آن زمان بود° بایستی برای مردم شهرستان و صنعت تصمیم می‌گرفتم و به شرایطِ اضطرارِ آن لحظه اجازه‌ی تسلط بر احساس را ندادم.

در باورِ لحظه‌های پایانی بودیم اما آنقدر در تصمیمات خود غرق بودم که علی‌رغم اصابت‌های دشمن° مجال خواندن شهادتین را هم نداشتم و باید اوضاع به نفع مردم رقم می‌خورد تا آرامش روحی مردم بازیابی شود.

پاسالار ادامه داد؛ اگر زمانی از من در هر مراسمی سوال شود که بهترین دستاورد و عملکرد خود را چگونه می‌بینید قطعاً با اشاره به این ایام پاسخ خواهم داد؛ اگر هر آنچه پروژه‌های عمرانی و غیر عمرانی و هر آنچه در توان بود را ارائه کردم کنار بگذاریم، با قاطعیت و اقتدار خواهم گفت که “کنترل اوضاع در زمان جنگ” یکی از بهترین دستاوردهای من خواهد بود.

خبرنگاران حاضر در جلسه به تحسین اقتدار فرماندار در تصمیمات حساس و حضور خود در کنار مردم، بلافاصله ایشان را مورد تشویق قرار دادند و فضای سالن پس از آن به سمت آغاز جلسه‌ی رسمی نشست با خبرنگاران پیش رفت.