سقوط آزاد اقتصاد در چاهِ بی بُن!/ افسار اقتصاد دست کیست؟

عصر دشتستان _ طلا و دلار مرزهای سقوط فاحش را رد کرده و عملاً در زمره‌ی دست‌نیافتنی‌ها قرار گرفتند تا شرم گذران زندگی را از بی لیاقتی مدیران‌مان بارها و بارها تجربه کنیم.

نام این سقوطهای پی‌در پی را دیگر نمی‌توان “تورم” گذاشت، حتی مجالی برای آرزو وجود ندارد که نام “مرگ آرزو” را نیز بر آن نهیم.

افسار اقتصاد وحشی را رها کنید تا لگدهایش را از گلویمان بردارد، آبرویمان را در گردوغبار گرانی‌هایش گم کردیم، برهانیدش تا از خستگی گوشه بگیرد.

مگر میشود افسار گرفته‌ای اینچنین نارام و وحشی باشد که نتوان آن را مهار کرد؟

اینجا دردآورترین اقتصاد دنیا، دارد با تورم کمرشکن روزانه‌ زندگی مردم را به سایه می‌برد تا پس از ۳۶۵ روز دست و پنجه نرم کردن با گرانی‌های لحظه‌ای، ابتدای سال بعدی‌مان را با افزایش حقوق ۲۰ درصدی تحویل بگیریم، افزایشی که همان روز اول سال گذشته‌اش ارزش خود را به گور برده است.

با این اقتصاد هردمبیل دیگر مثل انسانهای متمدن زندگی نمیکنیم بلکه برای سفره‌ی خانواده باید از آرزوها و زندگی‌مان گذشت تا شرم سختی بدست آوردن نان را کسی نبیند.

مردم باید صدایشان را به که برسانند تا شنیده شوند و از این سخت‌ترین روزهای متلاطم زندگی عبور کنند؟