لزومِ برکناری، استعفا و برخورد قانونی با مسببان فاجعه یکشنبه در عسلویه

نبض‌جنوب _ احمد ادریسی؛ عصر روز یکشنبه، ۱۸ مرداد ۱۴۰۵، برق شرکت دماوندانرژی به طور ناگهانی قطع شد. همزمان با قطع برق این شرکت، چندین‌ پتروشیمی دیگر نیز در عسلویه بی برق شدند.

قطع ناگهانی برق موجب ایجاد صدای مهیب در برخی پتروشیمی ها شد.

از صدای مهیبِ ایجادشده که بگذریم، به آلودگی وحشتناکی برمی خوریم که به واسطه ی تریپ خوردن برخی شرکت ها و فلرینگ شدید به وجود آمده است.

از عصر روز یکشنبه، عسلویه هوای عادی نداشت. ابر غلیظ سیاهی که بر اثر فلرسوزی در منطقه ایجادشده بود، نفس ها را به شماره انداخت.

کارکنان برخی شرکت های پتروشیمی از ترسِ بروز انفجار و گرمای ناشی از قطعِ برق شرکت ها را ترک کردند

پس از انتقاداتی که توسط رسانه ها از قطع ناگهانی برق صورت گرفت، محمد اله داد، مدیرعامل توانیر مصاحبه ای ترتیب داد و دلایلی را عنوان کرد.

این مقام مسئول با بیان این که دیماند مجاز و خریداری‌شده توسط پتروشیمی دماوند ۱۰۰ مگاوات است، اما میزان برداشت برق این مجتمع در مقاطعی، با وجود تذکرات متعدد، به حدود ۴۵۰ مگاوات رسیده است، گفت که در روز ۱۸ مردادماه، سیستم‌های حفاظتی شبکه به صورت خودکار و بر اساس تنظیمات استاندارد وارد عمل شده و خط مربوط به مجتمع را قطع کردند.

وی البته تأکید کرد که اقدام انجام‌شده، محدودیت برنامه‌ریزی‌شده برای تولید نبوده، بلکه واکنش خودکار تجهیزات حفاظتی برای حفاظت از شبکه و جلوگیری از گسترش خاموشی به سایر مشترکان بوده است.

اکنون پرسش اینجاست؛ آیا هیچ راه ِ دیگری برای مدیریت‌ این موضوع ‌وجود نداشت؟

آیا مدیران عامل شرکت توانیر و دماوندانرژی نمی توانستند با تعامل و ارائه راهکارهایی فنی و تخصصی مانع از بروز چنین مشکلی شوند؟

چه کسی مسئول جانِ ساکنین شهرهای عسلویه، نخل تقی و سایر مناطق تحت تاثیر است؟

دستگاه های نظارتی می بایست با بررسی دقیق موضوع، ضمن مشخص کردنِ مسبب این فاجعه دردناک، به شدت با آن برخورد کرده و مانع از تکرار چنین مواردی در آینده شوند.

اگر بر اثر قطع ناگهانی برق و انفجار احتمالی در یکی از شرکت ها، جانِ کارکنان صنعت به مخاطره می افتاد چه کسی پاسخگو می بود؟

میزان خسارت ناشی از تریپ و شات دان احتمالی برخی شرکت ها چقدر است؟

در زمانی که کشور در شرایط بسیار حساس جنگ و تحریم قرار داشته و شرکت های پتروشیمی وظیفه سنگینی هم در قبال کشور برای تامین ارز و هم برای پرداخت یارانه ها، تامین مواد اولیه جهت رفع نیازهای بازار داخل در راستای جلوگیری از کمبود کالا و گرانی، حقوق پرسنل خود و همچنین جلوگیری از بیکاری هزاران نفر از کارکنانشان را برعهده دارند، بروز چنین مشکلاتی چه ضربات سهمگینی به کشور وارد خواهد کرد؟

محمد اله داد اعلام کرد که شرکت توانیر ۱۱ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان طلب از شرکت دماوندانرژی دارد اما برای حمایت از تولید، برق آن را قطع نکرده است.

اکنون کارشناسان بررسی کرده و به طور شفاف توضیح بدهند هزینه ی سنگینی که بر اثر تریپ خوردنِ برخی شرکت ها، آسیب به تجهیزات، بیکاری کارکنان و به ویژه پیامدهای زیست محیطی و انسانیِ ناشی از آلاینده ها به وجود آمده، چند برابر این میزان است؟

درمورد فاجعه ی روز یکشنبه هر چقدر بنویسیم و فریاد بزنیم‌ بازهم کم است. استعفای مسببِ اصلی این فاجعه ی دردناک یا برکناریِ آن کمترین اقدامی است که مسئولین به احترام افکار عمومی می بایست آن را مدنظر قرار بدهند، هر چند به عقیده ی نگارنده دستگاه های نظارتی به ویژه مقامات قضایی به عنوان مدعی العموم باید وارد عمل شده و به عنوان حامی و پشتیبان مردم و کودکان شهرستان عسلویه با مسببینِ این فاجعه به طور قاطع برخورد کنند.